LCP Christmas Carol 15-12-2023

Voor de laatste keer presenteerde Harry Daudeij zijn inmiddels traditionele Christmas Carol op vrijdag 15 december jl. in Beugen. Wanneer hij ermee gestart is, weet niemand meer, maar de laatste Elfstedentocht werd als vergelijkende datum in de wandelgangen gefluisterd.

Dat er toch nog 11 patters op deze wat stoffige proeverij waren afgekomen, mag een wonder heten. Vier echte liefhebbers haakten, geheel te begrijpen, af, de week voor de proeverij, dus een aanvulling van twee nieuwe gezichten op het laatste moment was uitermate welkom.

Stoffig; hij noemde het zelf echter een oude echte werkproeverij, zonder plezierig afleidende sfeerplaatjes en andere digitale wereldwonderen. Het snel induttende gezelschap werd onder de uitstekende Rinche bouche zelfs bestookt met lastige analoge vragen. Bijvoorbeeld welke cru berg ligt bij Ammerschwihr, de plaats waar de crémant van Adam vandaan kwam. En verdomd het gezelschap hield  de monden stijf op elkaar. Honderd procent score in wording, maar het bleef ook stil toen de Heintje Davids in spé (?) de reden van het 100% zwijgen zelf corrigeerde, geen cru berg, maar welke cru vlakte ligt bij Ammerschwihr? Wederom geen reactie: Kaefferkopf natuurlijk!

De eerste gepresenteerde wijnen waren tevens vier Elzassers, nog klassiekers. Waarom? Gewoon omdat Harry vaak, jaren, jaren terug, naar de Elzas ging, en dat hij de wijnen vroeger daarvandaan zo lekker vond.

Iedere rechtgeaarde wijnliefhebber weet inmiddels dat de gemiddelde Baden wijn van de overkant tegenwoordig de Elzassers verre overvleugelt, maar we bleven beleefd, bang dat hij op zijn belofte volgend jaar zal terugkomen.

Twee droge Rieslings en twee strakke Gewürztraminers, dus, die er wel wezen mochten overigens.

De eerste een ‘gewone’ reservé personelle van Bott Frères Ribeauvillé 2019, maar wel met het enige sigille dat echt telt, dat van de Confrérie St Etienne. Weer zo’ n lastige nutteloze vraag met weinig respons op ons afgevuurd. Waar zetelt die confrérie; nou niemand;  Kientzheim-kaysersberg.

Mooie wijn hoor, die zelfs meer scoort, zij het marginaal dan zijn grotere broer ook van Bott, maar dan van de cru Kirchberg de Ribeauvillé, ook van 2019.

Beiden klassiek droog gevinificeerd, zoals dat hoort, heerlijk.

De twee volgenden van die mooie Gewürztraminer.

Prachtig en beiden hoger gewaardeerd: de eerste, zuidelijker,  uit Soulzmatt van de vrij zeldzame cru Zinnkoeplé uit 2019, de tweede wederom van Bott Frères , van de cru Gloeckelberg bij Rodern uit 2017. Alletwee klassiek, niet te log zoet, maar elegant, fris, met mooie verleidelijke zoet/zuur balans.

Heerlijk bij oriëntaals eten. Alleen de prijs van de eerste, van het huis Fleck ligt ongeveer 45% lager dan die van Bott Frères. Nou dan weet ik het wel. Voor dat litertje brandstof meer of wat KWh naar Soulzmatt.

Zonder pauze werden we de tweede helft ingelokt, naar zo’n andere streek die bij Harry in de smaak valt. Hij was er zelfs naar toe geweest in Oktober, vertrouwde hij ons toe.

Vier Toro’s vuurde hij op ons af, eerst twee oudere ‘gewone’ en daarna twee jongere ‘toppers’.

De Carodorum van de bodegas Carmen Rodriguez Mendez crianza 2010, was vermoeid en den dagen beu, scoorde moeizaam en werd beentje gelicht door de Finca Sobreño reserva 2011, gekocht bij de Sligro, met 1 1/2 punt.

De twee daaropvolgende Tinta de Toro wijnen, de druivesoort, konden ook niet echt potten breken, hoewel beiden 95 of meer punten bij Peñin kregen.

De eerste van bodegas Ordoñez, 2017 Vatan, verloor met enige afstand van de Victorino 2017, van Tesa la Monja. Duidelijk was bij deze hoge wijnen dat zij nog jong waren en nog wat rijpingstijd behoeven, maar onduidelijk is of zij dan het fruit, dat nu nog in reserve lijkt te liggen, zullen openbaren. Wel top hoor.

Met platgewalste papillen mochten we gelukkig aan heerlijke kaas, nadat oud-bailli Frans Baijens nog enige beleefde dankuitingen richting Harry had afgevuurd.

Voor de zaalscores en de correcte namen wend ik mij tot onderstaande staat.

En onder de kaas rondkijkend naar een toch vrolijk ogende en weer wakkere groep kaasproevers, kreeg ik de indruk dat er van enige tevredenheid sprake was.

Namens de toehoorders,

L.C. Patt(s)er

Scroll naar boven